Column van Siem Zeilemaker

Progressief West-Friesland/GroenLinks

Vorige week was het de week van de armoede. Wellicht was u te druk met Sinterklazen om het te merken, maar in Nederland, als een van de rijkste landen van de wereld, komt wel degelijk armoede voor.

Tegen je kinderen moeten vertellen dat ze geen sinterklaascadeautjes krijgen, omdat je in de schuldsanering zit en van minder dan een bijstandsuitkering moet leven is armoede, ook al ben je door eigen schuld in die situatie terecht gekomen.

En als je in een van de kleinere kernen van de gemeente Medemblik woont, merk je dat het er niet leuker op wordt, omdat door bezuinigingen de laatste voorzieningen, zoals de bibliotheek en het consultatiebureau dreigen te verdwijnen.

In de gemeenteraad hoor je dan mensen zeggen dat iedereen een auto heeft en dat je anders wel met de buurtbus kunt, dus kan er wel bezuinigd worden op de voorzieningen. Alsof de meeste buslijnen niet al lang geleden zijn opgeheven.

In slechtere tijden hebben we elkaar hard nodig. Gelukkig zijn er veel vrijwilligers die zich inzetten voor anderen. Het is mooi dat de gemeente dit van harte ondersteunt.

Maar schaf dan niet tegelijkertijd de voorzieningen af die noodzakelijk zijn voor de leefbaarheid in de kernen. Niet alles kan blijven tegen elke prijs, maar zolang je 300.000euro  kunt uitgeven voor een moskee, is er ook geld voor consultatiebureaus en bibliotheken

WESTFRISIAWEG stuk duurder!

Dat de Westfrisiaweg er moet komen is voor iedereen duidelijk.
Maar hoe dat eraan toegaat bij de bestuurders van de provincie NH, dat is niet duidelijk.
Wij hebben begrepen dat de leidingen en kabels vergeten zijn, die zijn niet in het bestek op genomen. Dat is de reden en niet een kwestie van een reeel prijspeil. (70 miljoen in drie jaar tijd? )
Twee jaar geleden is er een alternatief bedacht voor de 8 ophopingen op de Westfrisiaweg, (waardoor het nu een golvend trace wordt.) 8 Ovatonden, van de A7 tot en met de dijk Enkhuijzen Lelystad. Op het bestaande trace, dus Niet Door Het Lint bij Hoogkarspel. Dat zou betekenen dat de Westfrisiaweg op maaiveld kon blijven, en dat men– zonder een stoplicht- tot de dijk door kon rijden. Waar dan de weg verbreding nodig had, dat zou makkelijk aangelegd kunen worden.
Twee jaar geleden heeft de klankbordgroep Zwaagdijk West een kostenplaatje laten maken en de westfrisiaweg kon niet worden aangelegd voor 350 miljoen. (de kabels en leidingen alleen al zijn begroot op een miljoen per km.) Vanaf de Oostergouw gaan de kabels de WFWeg kruisen en dan moeten ze worden verlegd tot aan Enkhuijzen. De Provincie gaf toendertijd aan, dat men dat niet hoefde te betalen, dat was voor rekening van de eigenaren van de kabels en leidingen.
Wij begrepen al dat dat niet klopte.
Ook was het zo dat de Provincie beweerde dat de Ovatonden veel duurder zouden worden, dat het ontwerp van de Provincie zelf.
We begrepen al, dat dat niet klopte.
Een Ovatonde is 5,7 miljoen ( zie aanleg in Sneek over de A7) 8 Ovatonden zijn 46 miljoen.
Dat scheelt wel erg veel met de genoemde bedragen van de Provincie. Plus dat ovatonden beter zijn voor omwonenden, milieu, geluidsoverlast, horizonvervuiling, overbodige ruimte inname etc.
Het is wel erg raar dat de Provincie nu pas aangeeft dat de weg duurder gaat worden, nadat het is goedgekeurd door iedereen.
En dat ze de reden niet noemen.
Door het slechte wegontwerp van de Westfrisiaweg moeten er twee dorpslinten doorsneden worden, Al het verkeer uit het achterland van Westfriesland moet door het bedrijventerrein t Zevenhuis. En het vrachtverkeer moet door de nieuwbouwwijk Bangert en Oosterpolder….. En het fietstunneltje bij de Oostergouw moet weg, fietsers moeten nu twee keer via stoplichten de op en afrit van de Westfrisiaweg passeren. Dit was allemaal niet nodig als er Ovatonden kwamen.
De Provincie beweert dat de Ovatonde niet kan bij de Wogmergouw. Dit hebben ze bewezen door onderzoek van de Provincie.
Het zijn rare ontwikkelingen en vreemde verantwoordelijkheden bij de Provincie NH.
Maria Weeber PWF/GRL

BOMEN

De afgelopen landelijke verkiezingen waren voor GroenLinks zeer teleurstellend; van 10 naar 4 zetels. Dit waren dan wel landelijke en geen gemeenteraadsverkiezingen en de belangrijkste oorzaak van deze daling was volgens mij dat de mensen dit keer strategisch hebben gestemd, niettemin was het niet bepaald bemoedigend. En daarbij dan nu ook nog een uiterst pijnlijke bestuurscrisis binnen de gelederen. Ik heb de feiten aangekeken en besloten gewoon door te gaan met mijn politieke idealen; in voor en tegenspoed. De avond na de verkiezingen kon ik direct ‘groen’ aan de bak; de goedkeuring van de bomenlijst stond op de agenda. Tot nu toe moest men voor iedere boom boven een bepaalde dikte een vergunning aanvragen om hem om te halen. Nu, was het voorstel, hoeft men alleen een vergunning aan te vragen voor bomen die op de bomenlijst staan. Op grond van een aantal criteria heeft men deze lijst opgesteld. Complimenten overigens voor de opstellers , alle waardevolle bomen van Medemblik staan erop. Wat een werk ! Wij hebben die lijst uitvoerig bekeken en wat viel op: De karakteristieke erf boomgaardjes stonden er niet op, terwijl die wel voldoen aan de criteria. Ik heb dit aangekaart, maar al snel bleek dat dit meer voorbereiding vergde; er waren nog te veel vragen bij de andere partijen. Gelukkig schoot het CDA me te hulp en stelde voor dit eerst in de commissie te behandelen. Bedankt CDA ! Ik heb nu bedacht eerst maar eens een aantal van die boomgaarden op de foto te zetten. Beelden zeggen soms meer dan 1000 woorden. Let er eens op beste lezer, tijdens een van uw fietstochten, op de wat scheef gegroeide fruitbomen op een grasveldje of boerenerf. Een klassiek en zeldzaam beeld, waar we zuinig op moeten zijn. U mag me hiervan ook foto’s toesturen, hieronder ziet u mijn email adres. Ik laat u het weten of het gelukt is deze fruitbomen op de lijst te krijgen.

Ria Manshanden,raadslid Progressief West-Friesland/ GroenLinks www.pwfgl.n ria.manshanden@ziggo.nl

Den Haag, – Milieudefensie is verbaasd dat de regeringspartijen VVD, CDA en gedoogpartner PVV blijven weigeren de schaalvergroting van de veehouderij aan banden te leggen. Dat bleek uit het stemgedrag van deze partijen in de Tweede Kamer, waarin op 13 maart gestemd werd over een aantal moties over megastallen. De coalitiepartijen stemden consequent tegen moties die de bouw van megastallen wilden beperken
“De meerderheid van de bevolking wil geen megastallen en de regeringspartijen negeren dat signaal”, aldus Klaas Breunissen, campagneleider duurzaam voedsel bij Milieudefensie. “Dat is een riskante koers, want het maatschappelijk draagvlak voor de veehouderij brokkelt af. Megastallen zijn slecht voor het milieu, voor het dierenwelzijn en de volksgezondheid.”
Moties tegen de Nederlandse subsidiëring van megastallen in het buitenland kregen met steun van de regeringspartijen wel een Kamermeerderheid. “Prima zaak, maar wel een beetje wrang”, aldus Breunissen. “Dappere uitspraken voor het buitenland, maar terugschrikken voor beleid in het binnenland.”
Grote minderheid wél tegen megastallen
Een grote minderheid in de Tweede Kamer bleek wél stappen te willen ondernemen tegen de verdere industrialisering en schaalvergroting in de veehouderij. Een volgende gelegenheid om dat standpunt in rijksbeleid te vertalen komt nog voor het zomerreces. Half juni komt staatssecretaris Bleker met een wetsvoorstel waarin een grens wordt gesteld aan het aantal dieren dat in een stal gehouden mag worden. Het is nog niet duidelijk op hoeveel dieren Bleker de grens wil stellen, noch wanneer hij van die wettelijke voorziening gebruik wil maken.
Milieudefensie blijft zich inzetten
Milieudefensie zal zich inzetten voor een scherpe norm en voor een frequente toepassing daarvan. Breunissen: “Nederland wil geen megastallen. De regeringspartijen kunnen die wens niet blijven negeren.”

Democratie in Medemblik

Enkele weken geleden werd pijnlijk zichtbaar hoe beklemmend en onvrij het voor de parlementsleden in de landelijke politiek bij tijd en wijle kan zijn. Een coalitielid gooide de handdoek in de ring en weg was de krampachtige meerderheid in het parlement. Vrij denken is er maar al te vaak voor de parlementsleden niet bij. Fractiediscipline en dichtgetimmerde coalitie akkoorden houden hen in de tang. Kamerleden die anders of kritisch tegen feiten aan durven kijken, wat juist nodig is om de boel levendig, gezond en realistisch te houden worden snel, mede door de media, dissidenten genoemd. Hoe anders is het gelukkig binnen onze Medemblikse politiek. Ik kan natuurlijk niet in de keukens van de andere partijen kijken, maar weet wel dat tot nu toe tijdens raadsvergaderingen diverse partijen hebben aangegeven dat er binnen hun fractie verschillend over bepaalde punten werd gedacht. En onze partij heeft de laatste raadsvergadering aangegeven dat we verschillende standpunten hebben t.a.v. de minimum leeftijd voor burger initiatiefvoorstellen ( 14 versus 16 Jaar). Wij vinden het juist een teken van realisme en gezonde kracht dat we soms verschillend over dingen denken en stemmen. Ook van een star traditionele coalitie/ oppositie tegenstelling, zoals je dat wel in de landelijke politiek ziet, is geen sprake. Die tegenstelling dreigde in het begin wel te ontstaan, maar diverse raadsleden hebben dat bijgestuurd, zodat er een andere cultuur is ontstaan. Er is een coalitieprogramma van de VVD, CDA, PvdA,CU en PW2010. Maar zij metselen belangrijke raadsbeslissingen van de voren niet zo dicht, dat er totaal geen ruimte meer over blijft voor de andere partijen PWF/ GL, D66 ,Gemeentebelangen, OWP en AB. Er wordt geluisterd naar de inbreng van elkaar en vaak worden er knopen met wisselende meerderheden doorgehakt. Deze situatie is niet vanzelfsprekend. We moeten er alert op blijven dat deze sfeer van openheid en vertrouwen blijft bestaan. Alleen zo kan democratie werken.

Ria Manshanden,raadslid progressief West-Friesland/ GroenLinks www.pwfgl.nl

POLENHOTEL.

In onze regio werken tussen de 12.000 en 15.000 zogenaamde MOE-landers, mensen uit Midden- en Oosteuropa. Deze mensen moeten natuurlijk ook ergens wonen.
In de oude gemeente Andijk waren er plannen voor het realiseren van een gebouw waar circa 250 mensen in ondergebracht zouden kunnen worden. In de volksmond een zg. Polenhotel.
In de nieuwe gemeente is dit plan weer gepresenteerd en in alle partijen wordt flink gediscussieerd wat nu de beste manier is om deze mensen te huisvesten.
Er is nu de mogelijkheid om mensen tijdelijk te huisvesten in units op het terrein van de bedrijven waar de mensen werken. Veel werkgevers willen dat dit permanent wordt toegestaan, maar daarvan ben ik geen voorstander. Je loopt namelijk het gevaar dat werknemers hierdoor teveel afhankelijk zijn van de werkgever. Onenigheid op het werk, ziekte,… en hoe zeker ben je dan nog van je woning?
Vroeger kenden we de zogenaamde lijfeigenen. Letterlijk vertaald: ”iemand die onvrij is op grond van een persoonlijke binding aan zijn heer”. Die tijd willen we niet terug, lijkt mij.
Ik ben ook van mening dat je mensen niet moet huisvesten ergens tussen de kassen of midden in de polder. Misschien tijdelijk (en dan heb ik het niet over 5 jaar) maar daarna moeten mensen gewoon in huizen kunnen wonen en, als ze hier blijven, integreren.
De regio zal moeten proberen toestemming te krijgen om extra (huur)woningen te bouwen. Niet speciaal voor bovengenoemde groep, maar voor iedereen die een woning zoekt en al lang op de wachtlijst staat. Daardoor krijgen we ook weer meer doorstroming op de woningmarkt en daar zijn wij allemaal bij gediend. Doen we tegelijk iets aan de zogenaamde krimp.

Siem Zeilemaker,
Progressief West-Friesland/GroenLinks

Drie jaar geleden werden de bewoners van het Idyllische Zwaagdijk-West in Noord- Holland opgeschrikt door een uitbreidingsplan van de nabijgelegen N23 Westfrisiaweg. De bewoners werden uitgenodigd om in een officiële klankbordgroep met de provincie mee te denken. Ze introduceerden een schoner en kleinschaliger alternatief, de ovatonde, maar het projectbureau van de provincie veegde dat plan met steeds weer andere argumenten van tafel. Waarom organiseert de overheid klankbordgroepen als er toch niet naar hen wordt geluisterd? De Slag om Nederland over inspraak als wassen neus en een politiek machtsspel dat burgers in de kou laat staan.

zondag 22 januari 2012

SP gefeliciteerd!!!!

Als er nu verkiezingen zouden zijn ( en de mensen zouden stemmen, zoals ze in de polls aangeven!) zou de SP de grootste worden.
Dat is toch geweldig nieuws en van mij mag morgen dit onzalige kabinet vallen. Emile for president.
Het CDA en de PVDA hebben stoere praatjes over koerswijzigingen en het niet meer steunen van dit kabinet, maar praatjes vullen geen gaatjes.
En ik word helemaal warm van binnen als ik zie dat de PVV langzaam aar zeker begint weg te zakken.
Wie weet wordt dit toch nog een mooi jaar!!!

Laatst stond de woonvisie Medemblik op de raadsagenda. In het kort komt dat erop neer dat we vooruit gaan kijken hoeveel huizen we voor wie nu en in de toekomst gaan bouwen. Hieraan voorafgaand hebben alle gemeenten van West-Friesland een regionale woonvisie opgesteld. Daarin staan in grote lijnen o.a. de toekomstige woningbouw opgaven voor West-Friesland geschetst.

Iedereen weet dat een paar jaar geleden door de neergaande economie de huizenmarkt stagneerde; bouwplannen vertraagden, de vaart was er uit. Dat had zo zijn gevolgen voor de regio en voor  Medemblik. Als we niets doen, staat in de visie, hebben we over een aantal jaren te maken met een vermindering van het aantal inwoners. West-Friesland gaat dan bij de krimpregio’s horen. Willen we dat voorkomen, dan zullen we inspanningen moeten verrichten om mensen elders vandaan hier heen te laten trekken en wellicht zelf woningbouw opgaven van de Randstad hierheen moeten halen. Als Progressief West- Friesland/GroenLinks denken wij daar het volgende over : Laten we eerst eens goed nadenken wat we willen met dit gebied. Willen we een plattelands gemeente blijven met een duidelijk eigen groen, agrarisch karakter, of willen we  langzamerhand steeds dichter bevolkt raken en karakter en eigenheid verliezen ? We zouden juist een tegenwicht kunnen bieden voor het verstedelijkte gebied van de Randstad. Van daaruit ontstaat een grote behoefte aan rust, ruimte, natuur, landschap, recreatie en zorg. Kwaliteiten die wij hier nog hebben, die kostbaar, maar ook kwetsbaar zijn. Een weiland met een prachtig uitzicht bouw je zo vol. Verre horizonnen krijg je nooit meer terug. Groei kan ook betekenen groei in welzijn en juist het koesteren en ontwikkelen van de kwetsbare waarden, zoals natuur, rust en landschap. Bijvoorbeeld d.m.v. het ontwikkelen van agrarische, recreatieve en zorg markten Ook dat is een economie, alleen een andere economie. Toekomstige woningbouwplannen  zouden  daarop gebaseerd moeten zijn.

Ria Manshanden,raadslid Progressief West-Friesland/ GroenLinks www.pwfgl.nl